Etter kvart som รฅra gjekk
Etter kvart som รฅra gjekk
bar eg ein barndom av stille rop
Mine fรธrste dikt, seksten รฅr gamal,
var romantiserte lรธgner
silkepapir over opne sรฅr
fornekting kledd i rim
fantasiflukt som livbรธye
eg skreiv meg bort frรฅ huda mi
bort frรฅ hendene som braut
bort frรฅ minnet som ikkje sov
Eg flykta til ukjende land
til teikneserieverder
der heltar alltid vann
og skurkar fall utan blod
Kvar natt bad eg til Gud
om nรฅde
om ei stille avslutning
om รฅ bli lรธyst frรฅ kroppen
om รฅ dรธy fรธr eg vakna
og sleppe meir
Som attenรฅring
opna verda seg i naken hud
i sol og gras
i psykedeliske fargar
i naturleg mat og frie kroppar
i hippieorgiar
i fredsmarsjar
i rop mot krig
i det primรฆre skriket
som reiv sund bringa
Eg flykta frรฅ det feminine rimet
frรฅ mjuke ender
driven av forenkla psykologi
og tidsรฅndas milde slagord
ยซEg har det bra, du har det braยป
vart seinare til
ยซEg har det bra
men du sender meg i kjellarenยป
der mรธrkret venta
som ein gammal ven
I tjueรฅra
skifte kjรฆrleiken form
frรฅ to retningar
til รฉi
biseksualitet vart homoseksualitet
og versa mine
vart meir intellektuelle
meir abstrakte
kunstnarleg tilslรธrte
som spegelglas
Eg dansa nettene sund
pรฅ eliteklubbar
i New York
i London
i Paris
diskolys som blinkande altar
kroppar i takt
rus som puls
berre dempa
av arbeidet mitt som klassisk pianist
I trettiรฅra
tok karrieren form
forlag og poesi
ord som levebrรธd
Eg flykta frรฅ eit sviktande Amerika
og flytta til Europa
kryssa havet
som om vatn kunne reinska
Poesien vart fleirsprรฅkleg
engelsk fekk selskap
spansk kom
fransk kom
italiensk kom
norsk kom
portugisisk kom
sprรฅka la seg lag pรฅ lag
som nye huder
over den gamle
Men ekteskapa mine
og skilsmissene
maskerte framleis vald
og seksuelle overgrep
som kvardagsleg skugge
Eg la til fleire titlar
AIDS-aktivist
kulturaktivist
offentleg talar
Eg skreiv og mรฅla
om heling
gjennom mรธte med dรธd
Eg reiste verda rundt
fann Gud i naturen
i meg sjรธlv
og stundom i andre
Poesien tok plassen
til romantisk eventyr
til vin og tobakk
til terapi og drama
Og no, i syttiรฅra, er poesien den eg er
Eg lever.
โ Adam Donaldson Powell
Leave a Reply